پشت یک پنجره از تنهایی
به تو می اندیشم
و به شب می نگرم
و به تنهایی خویش
تو به من خندیدی
و دلم ناگه ریخت
تو نگفتی از عشق
با دلت یا نگهت !
گفتی اما با من
که مرا میخواهی...!
گفتم ای ماه!
دلم را نتوانی فهمید
باز هم خندیدی
باز دل ناگه ریخت!
تو به من گفتی که....
که نگاهم زیباست
که غرورم زیباست
آنقدر از غم تنهایی و از من گفتی
که به تو دادم دل...
و من اینک
پشت یک پنجره از تنهایی...
به تو می اندیشم
و به تردید دلم
که بمانم یا نه؟؟
تو نگفتی از عشق
با دلت یا نگهت!
آی! ای همسفران...!
من بمانم یا نه؟!
